طبق محتویات پرونده مطروحه و دلایل و قرائن موجود از جمله اظهارات شهود و نظریه کارشناسی، از بابت اتهام مدیر دبستان دایر بر تسبیب در ایراد صدمه بدنی غیرعمدی، قرار جلب به دادرسی و کیفرخواست صادر و پرونده جهت رسیدگی و صدور حکم به دادگاه ارسال شده است، بر فرض احراز انتساب جرم به متهم که مدیر دبستان میباشد، با توجه به اینکه ماده 9 قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مقرر مینماید: هرگاه در اثر بی توجهی و سهل انگاری اشخاص غیر از والدین نسبت به اطفال و نوجوانان نتایج زیر واقع شود، مقصر علاوه بر پرداخت دیه به شرح زیر مجازات میشود و طبق بند پ ماده 1 همین قانون: بی توجهی و سهل انگاری: کوتاهی در انجام تکالیفی از قبیل تامین نیازهای اساسی و ضروری طفل و نوجوان یا وظایف مربوط به حضانت، ولایت، قیمومت، وصایت، سرپرستی، تربیت، نظارت یا مراقبت از آنان توسط والدین، اولیاء یا سرپرست قانونی یا هر شخصی که مکلف به آن است، آیا مفاد مواد مذکور صرفاً شامل موارد شبه عمدی میشود یا تسبیب را هم شامل میگردد؟ آیا رفتار مجرمانه منتسب به مدیر دبستان موضوع پرونده فوق و یا در مواردی که شهرداری به عنوان شخص حقوقی تحت تعقیب قرار میگیرد نیز در شمول مصادیق تمثیلی ماده 9 قرار میگیرد؟
شمول مصادیق تمثیلی ماده 9 قانون حمایت از اطفال در رفتار مجرمانه منتسب به مدیر دبستان
نظر هیئت عالی
آنچه که در ماده 9 قانون حمایت از اطفال و نوجوانان آمده است شامل جنایات شبهه عمدی اشخاص موضوع آن ماده اعم از اینکه مسئولیت کیفری شخص ناشی از رفتار بالمباشره یا به تسبیب باشد میگردد. نتیجتاً بر صحت نظریه اتفاقی اعلام عقیده میگردد.
نظر اتفاقی
مقدمتاً بایستی مواد قانونی مربوطه مطرح گردد و سپس با استنباط از آنها پاسخ به سوال مطروحه تبیین شود؛ توضیح اینکه طبق ماده 145 قانون اخیرالذکر؛ تحقق جرایم غیرعمدی منوط به احراز تقصیر مرتکب است. در جنایات غیرعمدی اعم از شبه عمدی و خطای محض مقررات کتاب قصاص و دیات اعمال میشود و در تبصره 2 همین ماده مقرر گردیده تقصیر اعم از بی احتیاطی و بی مبالاتی است. مسامحه، غفلت، عدم مهارت و عدم رعایت نظامات دولتی و مانند آنها حسب مورد از مصادیق بی احتیاطی یا بیمبالاتی محسوب میگردد و طبق ماده 289 همین قانون: جنایت بر نفس، عضو و منفعت بر سه قسم عمدی، شبه عمدی و خطای محض است. طبق ماده 482 قانون مذکور: جنایت در صورتی موجب قصاص یا دیه است که نتیجه حاصله مستند به رفتار مرتکب باشد، اعم از آنکه به نحو مباشرت یا به تسبیب یا به اجتماع آنها انجام شود. ماده 291 همین قانون در تعریف جنایات شبه عمدی مقرر میدارد: جنایت در موارد زیر شبه عمدی محسوب میشود. الف: هرگاه مرتکب نسبت به مجنیعلیه قصد رفتاری را داشته، لکن قصد جنایت واقع شده را نداشته باشد و از مواردی که مشمول تعریف جنایات عمدی میگردد، نباشد. ب: هرگاه مرتکب، جهل به موضوع داشته باشد مانند آنکه جنایتی را با اعتقاد به اینکه موضوع رفتار وی شیء یا حیوان و یا افراد مشمول ماده (302) این قانون است به مجنیعلیه وارد کند، سپس خلاف آن معلوم گردد. پ: هرگاه جنایت به…
شبکهٔ استناد این سند
نقشهٔ اتکای متقابل: این سند بر چه تکیه دارد و چه چیزی بر آن.
به این اسناد ارجاع میدهد
منابعی که متنِ همین سند به آنها استناد کرده است.