در مواردی که پرونده در راستای اعمال ماده 85 قانون آیین دادرسی کیفری جهت صدور حکم به پرداخت دیه توسط صندوق تامین خسارتهای بدنی به دادگاه ارسال میگردد. سوال ذیل مطرح است:
چنانچه شاکی در دادگاه اذعان بدارد که صدمات جسمانی وی ناشی از ضرب و جرح عمدی راننده (در اثر گیر کردن لباس شاکی به خودرو و فرار متهم از صحنه و کشیده شدن شاکی روی زمین) بوده است؛ تکلیف دادگاه چیست؟
اثبات عمد مسبب و پرداخت دیه توسط صندوق تامین خسارتهای بدنی
نظر هیئت عالی
پرداخت دیه در فرض پرسش توسط صندوق (و نه شرکت بیمهگر) در شرایطی صادق است که موضوع مشمول ماده 21 قانون بیمه اجباری باشد و الا شرکت بیمه طبق بند الف ماده 15 قانون مذکور مکلف به پرداخت است.
نظر اکثریت
با توجه به بند الف ماده 15 قانون بیمه اجباری مصوب 1395 صندوق تامین خسارات بدنی مکلف به پرداخت دیه مصدوم بوده و البته امکان بازیافت (بازپسگیری) دیه از مقصر متواری برای صندوق وجود دارد.
نظر اقلیت
پرداخت دیه از بیتالمال و به خصوص از صندوق تامین خسارات بدنی خلاف اصل بوده؛ فلذا میبایست به موضوع نص اکتفا نمود. موارد پرداخت دیه از صندوق انحصاراً شامل: 1- ماده 21 قانون بیمه اجباری مصوب 1395. 2- تبصره ماده 551 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و 3- ماده 5 قانون تشدید مجازات اسید پاشی و حمایت از بزهدیدگان ناشی از آن مصوب 1398.
موضوع سوال مشمول عنوان ایراد صدمه بدنی عمدی بوده؛ بنابراین امکان بیمه نمودن چنین صدماتی یا پرداخت دیه از بیمه یا صندوق تامین خسارتهای بدنی وجود نداشته النهایه پرداخت دیه از بیتالمال در صورت عدم شناسایی ضارب وجود دارد.
شبکهٔ استناد این سند
نقشهٔ اتکای متقابل: این سند بر چه تکیه دارد و چه چیزی بر آن.
به این اسناد ارجاع میدهد
منابعی که متنِ همین سند به آنها استناد کرده است.