شماره پرونده : 9109986421500523 شماره دادنامه : 9409970907400139 تاریخ : 1394/02/23 شعبه 102 دادگاه عمومی جزایی شهرستان الف. به اتهام 1- آقای ع.پ. دایر بر مباشرت در حمل 64 قبضه اسلحه شکاری غیرمجاز 2- آقای ع.س. دایر بر معاونت در حمل 64 قبضه سلاح شکاری غیرمجاز رسیدگی و به شرح استدلال مقید در دادنامه شماره 93000313- 1393/06/26 مجرمیت آنان احراز شده است. و به استناد ماده 6 و 18 قانون مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و دارندگان سلاح و مهمات غیرمجاز و تبصره ماده شش همان قانون و مواد 19 و 126 و 127 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و با در نظر گرفتن تعداد اسلحههای مکشوفه از بابت تشدید مجازات حکم بر محکومیت ردیف اول(الف.پ.) به تحمل دو سال حبس و ردیف دوم (س.) به تحمل شش ماه حبس و ضبط اسلحههای مکشوفه به نفع دولت صادر و با تجدیدنظرخواهی وکیل محکوم علیهما، شعبه 14 دادگاه تجدیدنظر استان خ. وارد رسیدگی شده و به شرح استدلال منعکسه در دادنامه شماره 930001027- 1393/11/07 بزه انتسابی به متهمین را با توجه به حمل سلاح از سوی فرد دیگری به نام چ. صحیح ندانسته و با تخدیش رأی مبادرت به نقض آن نموده است. همچنین با توجه به محتویات پرونده و اقاریر مقرون آنان به انجام معامله اسلحه شکاری اتهام آنان را وضوحاً خریدوفروش اسلحه شکاری و منطبق با تبصره ذیل ماده 6 قانون صدرالذکر تشخیص داده است و هر یک از نامبردگان را به تحمل…
تفسیر شرط تناسب بین جرم و مجازات
رأی شعبه دیوان عالی کشور
تقاضای دادستان محترم حوزه قضائی الف. مبنی بر تجویز اعاده دادرسی نسبت به رأی قطعی شماره 1027- 1393/11/07 صادره از شعبه 14 دادگاه تجدیدنظر استان خ. به دلیل عدم انطباق با هیچکدام از شقوق ماده 272 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1378 درخور پذیرش و اجابت نیست؛ زیرا مفاد و فحوی درخواست ایشان و استناد به ماده 7 قانون مجازات قاچاق اسلحه و مهمات مصوب 1390 درواقع تشدید مجازات متهمین است، به عبارتی عدم تناسب میان جرم و مجازات در بیان مقنن به شرح بند 6 ماده 272 قانون فوقالذکر را در مقام تشدید مجازات و علیه متهم تفسیر نموده است. درحالیکه به عقیده این شعبه آنچه از بیان مقنن، سیاق عبارات بکار رفته است و نیز صراحت شقوق ماده 272 بهطور متعارف و برابر قواعد تفسیری استنباط و استنتاج میشود این است که مراد مقنن از عدم تناسب رعایت حقوق قانونی متهم و در جهت منافع اوست و نه به ضرر او و نه در مقام تشدید مجازات؛ مؤید این نظر و استدلال تجلی اراده مقنن در ماده 276 قانون آئین دادرسی کیفری بعد از تجویز اعاده دادرسی و محاکمه ثانوی بوده که صراحتاً دلالت بر اعمال تخفیف در حق محکومعلیه است و نه تشدید مجازات. همچنان که اراده به تخفیف مقنن در بحث عدم تناسب مجازات با جرم ارتکابی در ماده 23 قانون اصلاح پارهای از قوانین دادگستری مصوب 1356 و بند چ ماده 474 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392 وضوحاً متجلی است؛ بنا بهمرا…
شبکهٔ استناد این سند
نقشهٔ اتکای متقابل: این سند بر چه تکیه دارد و چه چیزی بر آن.
به این اسناد ارجاع میدهد
منابعی که متنِ همین سند به آنها استناد کرده است.
