قابلیت پذیرش درخواست خسارت تأخیر تأدیه به فرض مشخص نبودن قیمت خواسته در زمان تقدیم دادخواست

در تفسیر ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی[1] اختلاف نظر در برخی از شعب دادگاهها وجود دارد، بدین شرح که برخی قضات معتقدند در دعاوی که خواسته آن دین و از نوع وجه رایج باشد در صورتی خسارت تأخیر تأدیه تعلق می گیرد که در زمان تقدیم دادخواست میزان دین به صراحت در ستون خواسته مشخص شده باشد و اگر در مواردی که خواسته به صراحت در هنگام تقدیم دادخواست مشخص نشده و مثلاً با ارجاع امر به کارشناس، میزان خواسته تعیین شود، خسارت تأخیر تأدیه شامل اصل خواسته نمی شود. برخی دیگر از قضات بین این موارد تفاوتی قائل نبوده و معنقدند که در هر دو صورت موضوع مشمول ماده 522 بوده و خسارت تأخیر به آن تعلق می گیرد. خواهشمند است نظریه آن اداره کل را راجع به موضوع اعلام کنید. به نظر می رسد خسارت موضوع استعلام، ضرر و زیان ناشی از مسئولیت مدنی یا ضمان قهری است که با این وصف خواهان نمی تواند ابتدا به ساکن، خسارت تأخیر تأدیه ناشی از ضرر و زیان فوق را مطالبه کند؛ زیرا خسارت مزبور امری جدا از دین موضوع ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی است. مطالبه خسارت تأخیر تأدیده موضوع این ماده منوط به این است که دین موضوع دعوا از نوع دین مسلم و وجه رایج و دارای سر رسید باشد و تحت شرایط مندرج در آن ماده ( مطالبه داین ، تمکن مدیون و احراز استماع ) قابل طرح است. اما موضوع سوال مطالبه خسارت وارد شده به اموال خواهان ( ملک یا خودرو با ....) اس…