خوانده و مرجع صالح مطالبه خسارت سوانح ریلی

در این پرونده خانم‌ها ش.ر. و ن.الف. دادخواستی به وکالت از 1- خانم ر.الف.2- آقای س.م. 3- خانم الف.م. به طرفیت 1- شرکت ر. 2- شرکت را. به خواسته مطالبه دیه به نرخ روز به انضمام کلیه هزینه های دادرسی و حق‌الوکاله مطرح کرده‌اند و چنین توضیح داده‌اند:«مرحوم ع.م. در تاریخ 1385/5/10 بر اثر برخورد با قطار، فوت می‌نماید. متعاقب شکایت اولیاء دم مرحوم ع.م.(خواهان ردیف 1) و مرحوم ش.م. (مورث خواهان های ردیف 2 و 3) علیه شرکت را.، قرار منع تعقیب صادر می‌گردد و از بابت جنبه خصوصی بزه به لحاظ گذشت اولیاء دم قرار موقوفی تعقیب اصدار می‌یابد. حسب اعتراض اولیاء دم به قرار أخیرالذکر پرونده به شعبه 1144 دادگاه عمومی تهران ارجاع که منجر به صدور دادنامه شماره 900357 مورخ 1386/7/26 مبنی بر رد اعتراض می‌گردد. متعاقب اعاده دادرسی از سوی اولیاء دم مرحوم، پرونده به شعبه 1156 دادگاه عمومی جزایی تهران ارجاع و منجر به صدور دادنامه شماره 346 مورخ 1390/5/22 مبنی بر نقض قرار موقوفی تعقیب مذکور و استحقاق اولیاءدم به دریافت دیه به استناد ماده 4 قانون ایمنی راهها و راه آهن مصوب 1349/4/7 می‌گردد. علی‌ایحالٍ نظر به اینکه علیرغم مراجعات مکرر اولیاء دم جهت دریافت خسارت و دیه فرزندشان، حسب اعلام کتبی راه آهن و متعاقباً اداره خسارت بیمه‌های مسئولیت شرکت بیمه ایران خسارت غیرقابل پرداخت اعلام گردید...» بر این مبنا تقاضای رسیدگی …

شرکت ر. با وکالت آقای م.الف به طرفیت آقای س.م. و خانم الف.م. و ر.الف. نسبت به دادنامه 0645-1392/6/31 صادره از شعبه 18 دادگاه عمومی حقوقی تهران مشعر بر صدور حکم به محکومیت شرکت را. به پرداخت دیه فوت مصدوم در حادثه اتفاقی و خسارت دادرسی تجدیدنظرخواهی نموده‌اند، با عنایت به اینکه حسب ادعا مرحوم با قطار مسافری تصادف و در نهایت فوت نموده است و متولی امور مسافری شرکت رجاء می‌باشد و ارتباطی به شرکت راه آهن که مستقل از شرکت یاد شده است، ندارد و اینکه واگن‌ها حسب اعلام وکلاء تجدیدنظرخوانده متعلق به شرکت رجاء و کشنده(دیزل) متعلق به شرکت راه آهن می‌باشد، رافع تکلیف محکمه بدوی در توجه به ایراد اساسی و عدم توجه دعوی به شرکت راه آهن نیست، چرا که بکار گیرنده کشنده واگن‌ها در امر جابجایی مسافران، شرکت رجاء می‌باشد. لذا صرف نظر از اینکه مراتب در کمیسیون‌های جلوگیری از سوانح راه آهن براساس تبصره 2 ماده 2 قانون دسترسی آزاد به شبکه حمل و نقل ریلی مصوب سال 1384 مطرح نگردیده است، ایراد شکلی معموله که از بدو امر معمول گردیده و محکمه بدوی بی‌توجه به آن رأی داده است، وارد می‌باشد. علیهذا به استناد ماده 358 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و ماده 89 ناظر به بند 4 از ماده 84 از همان قانون، ضمن نقض دادنامه مارالذکر به جهت عدم توجه دعوی به تجدیدنظرخواه، قرار ردّ دعوی صادر می‌گردد. شع…