سند حقوقی

اجباري نبودن ثبت علامت تجاري (برند) براي اخذ مجوزهاي حوزه فرآورده‌هاي غذايي و آشاميدني از سازمان غذا و دارو

تاریخ تصویب: 1404/07/08

متن رأی

سند تک‌متنی؛ پیمایش ماده‌ای برای این نوع سند نمایش داده نمی‌شود.
موضوع : اجباري نبودن ثبت علامت تجاري ( برند ) براي اخذ مجوزهاي حوزه فرآورده‌هاي غذايي و آشاميدني از سازمان غذا و دارو استعلام‌كننده : وزارت امور اقتصادي و دارايي ( مركز ملي مطالعات، پايش و بهبود محيط كسب و كار ) استعلام : آيا توليدكنندگان محصولات و فرآورده هاي خوردني و آشاميدني، جهت دريافت مجوز فعاليت، لزام قانوني به ثبت « علامت تجاري » دارند؟ نظريه معاونت حقوقي رئيس‌جمهور : با عنايت به اينكه قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب 1310 و آيين نامه هاي مربوط به آن وفق ماده (66) قانون ثبت اختراعات، طرح هاي صنعتي و علائم تجاري مصوب 1386 نسخ صريح شده است و متعاقباً قانون اخيرالذكر نيز بر اساس ماده (150) قانون حمايت از مالكيت صنعتي مصوب 1403 منسوخ گرديده است، لذا بر اساس فصل چهارم قانون حمايت از مالكيت صنعتي، به عنوان آخرين اراده قانونگذار، ثبت علامت تجاري اصولاً اختياري بوده و الزامي نيست . شايان ذكر است بر مبناي مواد (8) و (11) قانون مواد خوردني و آشاميدني و آرايشي و بهداشتي مصوب 1346 و ماده (34) قانون تعزيرات حكومتي امور بهداشتي و درماني مصوب 1367 ، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي به عنوان يك نهاد حاكميتي داراي اختيارات قانوني جهت نظارت بر توليدكنندگان محصول و فرآورده هاي خوردني، آشاميدني ( اعم از كارخانه يا كارگاه ) بوده و اساساً نظارت بر سلامت محصولات ياد شده، ملازمه اي با علامت…

شبکهٔ استناد این سند

نقشهٔ اتکای متقابل: این سند بر چه تکیه دارد و چه چیزی بر آن.

به این اسناد ارجاع می‌دهد

منابعی که متنِ همین سند به آن‌ها استناد کرده است.